Prawo odkryte przez Blaise Pascala, zastosowane w praktyce, pozwoliło na skonstruowanie wielu niezwykle pożytecznych urządzeń, bez których trudno byłoby sobie wyobrazić rozwój współczesnej techniki. Jednym z nich jest prasa hydrauliczna: urządzenie, które pozwoliło człowiekowi dysponować nową, potężną siłą, znacznie przewyższającą naturalne możliwości ludzkich mięśni. Odkrycie dokonane przez francuskiego naukowca, określa zasady rządzące płynami, a najważniejsza z nich brzmi tak: ciśnienie wywierane na ciecz rozchodzi się w niej jednakowo we wszystkich kierunkach.
W praktyce wygląda to tak: jeśli na ciecz umieszczoną w naczyniu o dowolnym kształcie (np. duży cylinder), będziemy działać określoną siłą, ciecz ta będzie się zagęszczać i, usiłując odzyskać swoją pierwotną objętość, wywierać nacisk na ścianki naczynia - we wszystkich kierunkach jednakowo. Analizując to prawo, konstruktorzy wpadli na pomysł, aby wykorzystać je w praktyce: jeśli połączyć dwa cylindryczne naczynia wyposażone w tłoki, z których jedno ma pole przekroju równe jednemu centymetrowi kwadratowemu, a drugie, większe - równe czterem centymetrom kwadratowym, i wypełnić naczynia cieczą, to gdy na tłoku mniejszego naczynia położymy ciężarek o masie 1 kg - wtedy tłok większego naczynia pod wpływem ciśnienia ze strony cieczy zacznie się podnosić do góry. Jeśli na ten drugi tłok położymy identyczny ciężarek jedno kilogramowy, to ruch tłoka nie ustanie. Zatrzymamy go dopiero wtedy, gdy położymy na nim ciężarek o masie tyle razy większej, ile razy większe jest pole przekroju tego tłoka od tłoka pierwszego. W rozpatrywanym przypadku, dla uzyskania równowagi, trzeba położyć na większym tłoku ciężarek o masie 4 kg. Z prawa Pascala wynika więc fakt, że wywierane ciśnienie jest proporcjonalne do powierzchni.
Na tej zasadzie zbudowano właśnie urządzenie zwane prasą hydrauliczną, a pierwsza tego typu konstrukcja stworzona została w roku 1799.
Prasa hydrauliczna to maszyna, przy używaniu której duży opór można pokonać, używając stosunkowo małej siły. Innym słowem, jest to urządzenie służące do działania na przedmiot siłą większą od przyłożonej do układu. Oprócz prasy hydraulicznej, zasadę tę wykorzystuje się także w konstrukcjach innych pożytecznych urządzeń, między innymi: w podnośnikach i hamulcach hydraulicznych, w hydraulicznych układach sterowania, w siłownikach bram, wind, dźwigów, koparek i wszędzie tam, gdzie do wykonania pracy potrzebna jest duża siła.
Zaleca się, aby cały proces twórczy oraz zajęcia warsztatowe przeprowadzone były w specjalistycznej pracowni edukacji naukowo-technicznej, odpowiednio wyposażonej w niezbędne narzędzia oraz park maszynowy, pozwalający na wykonywanie wszelkich prac politechnicznych w oparciu o tradycyjne oraz nowoczesne technologie (CAD/CAM, CNC, druk 3D itp.). Pracownia powinna dysponować również własnym zapleczem wyposażonym w demonstratory oraz pomoce naukowe, pozwalające na przeprowadzenie naukowych pokazów i spektakli z zakresu nauk przyrodniczych.
Najprostszy model prasy hydraulicznej można zbudować z dwóch strzykawek i przewodu - rurki łączącej. Model, który proponujemy, został rozbudowany o układ zaworów zwrotnych i zbiornik z zaworem rozprężającym, aby wierniej naśladować pracę urządzeń tego typu i systemów hydraulicznych. Działając określoną siłą na tłok mniejszego cylindra zasilającego, wprawiamy go w ruch, zwiększając ciśnienie w cylindrze. Powoduje to zwiększenie ciśnienia w całym układzie: za pośrednictwem cieczy wywiera ciśnienie na tłoki zespołu cylindrów roboczych. Siła, jaką wywierają tłoki na szczęki prasy, działa na umieszczony w nich materiał.
frezarka trzyosiowa CNC 3D, drukarka filamentowa 3D, piła do drewna, wkrętak, wiertarka stołowa, wiertarka ręczna, wiertło śr. 1.4, 2.0, 2.8, 3.0, 4.0 i 6.5 mm oraz wiertło stożkowe do fazowania otworów, rozwiertak uniwersalny do dużych średnic, nożyczki, nóż introligatorski, ołówek, linijka, pistolet do kleju na gorąco (z zapasem kleju), pilnik płaski, kostka do szlifowania nr 100.
Jest dostępny do pobrania plik ZIP zawierający zdjęcia modeli i odpowiadające im pliki STL do drukarki 3D: 07_Prasa_hydrauliczna.zip
Opuszczając i podnosząc dźwignię prasy (przesuwając tłok w cylindrze zasilającym), podnosimy i opuszczamy na zmianę tłok w mniejszym cylindrze. Gdy tłok porusza się w górę, ciśnienie w cylindrze zmniejsza się, ponieważ zwiększa się objętość cieczy pod tłokiem. Ciecz ze zbiornika zasilającego wpływa do cylindra. Podczas opuszczania tłoka, ciśnienie wewnątrz cylindra jest większe i ciecz zostaje przepchnięta do cylindra większego. Następnie, gdy tłok podnosi się ponownie w górę, zawór umieszczony w przewodzie uniemożliwia przepływ cieczy z powrotem z cylindra większego do mniejszego, zostaje więc zassana nowa porcja cieczy. W efekcie: ciecz gromadzi się w cylindrze większym, podnosi tłok, który, działając na szczęki prasy, ściska przedmiot w nich umieszczony. Najlepsze jest to, że na tłok mniejszy możemy działać siłą o wiele mniejszą, aby zrównoważyć siłę, działającą na tłok większy. Kluczem do sukcesu jest tu zastosowanie tłoków o różnych polach przekroju. Im większa jest ta różnica, tym lepsze przełożenie można uzyskać.
